ชื่อตอน : EP7 บททดสอบ
ฉันยังเสียใจไม่พอใช่ไหม ทำไหมทุกคนที่ฉันรักต้องทำแบบนี้ฉันจะต้องตามหาและช่วยคิมม่อนออกมาให้ได้ ต่อให้แลกด้วยชีวิตก็ยอมเพราะ ฉันเลือกแล้ว ฟรานนายใจร้ายมากที่ทำกับฉันแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่นายเองก้ชอบคิมม่อนแต่นายกับทำร้ายจิตใจเขา
แถมนายยังมาหลอกใช้พ่อของฉันให้มาร่วมมือด้วย ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายใช้วิธีไหนหรือพูดอะไรให้พ่อของฉันร่วมมือกับนาย แต่ฉันจะไม่ให้อภัยนายแน่ ๆ
ทั้ง ๆ ที่ฉันเพียงแค่อยากจะอยู่ใกล้ ๆ คนที่ฉันรักแท้ ๆ
คิดสิมิลล์คิดสิ ถ้าเธอมัวแต่โทษนั้น โทษนี่ เธอจะไม่มีวันเจอคิมม่อนอีกเลยตลอดชีวิต ฉันรู้จักพ่อของฉันดี ดังนั้นฉันต้องช่วยเขา ก่อนที่ฉันจะโดนพ่อของคิมม่อนส่งคนมายิงกระบานเสียก่อนตามไปช่วยคิมม่อนนะ
"มิลล์คิดสิมิลล์คิดพยายามหาทางช่วยคิมม่อนเข้า"
"โอ้ยยยยยย คิดไม่ออก ตอนนี้กดดันมาก"
"จริงสิ ให้แม่และคนของแม่ไปช่วยดีกว่า ถึงยังไงพ่อก็ต้องเกรงใจแม่บ้างแหละ"
ถึงฉันจะเป็นชาวชาวไร่ แต่ก็เป็นถึงลุกสาวเจ้าสัวเจ้าของฟาร์มโคที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสกลนครเลยนะ ไม่แปลกที่จะมีเงินพอจะจ้างมือปืนและนักเลงเก่าลูกน้องของพ่อได้ ยังไงพวกเขาเหล่านี้ก็ต้องช่วยฉันตามหาคิมม่อนให้พบให้จงได้ เงินเก็บของฉันและเงินที่ได้จากพ่อแม่ วันนี้ของเป็นคนเห็นแก่ผู้ชายคนอื่นสักวันนะคะพ่อ
หนูรักพ่อนะคะ
ในที่สุดฉันก็มาที่ฟาร์มจนได้
"สมกับที่เป็นลูกสาวสุดรักของพ่อ มิลล์ลูกเป็นเด็กดีมาตลอด เพียงแค่ผู้ชายคนนี้ลูกกับทำให้พ่อผิดหวังใช่ไหม"
"คุณพ่อเป็นที่รักของลูกและลูกไม่เคยไม่เคยฟังพ่อ พ่อฟังหนูก่อนได้ไหม?"
"ความจริงอยู่ตรงหน้าลูกไม่เคยกลับมาบ้านในช่วงหลายเดือนมานี้ เพียงเพราะผู้ชายคนนี้ พ่อส่งลูกไปเรียนนะ ไม่ใช่มาทำงามหน้า"
"ลูกเคยทำให้พ่อผิดหวังมาก่อนหรือก็ไม่ ลูกเคารพและเป็นเด็กดีของพ่อเสมอมาไม่เคยแม้แต่คิดขัดคำสั่งของพ่อ ลูกขอโอกาสสักครั้งจากพ่อได้เล่า และอธิบายทุกอย่างได้ไหม หากพ่อยังเห็นว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ยังเป็นลูกของพ่อ และยังรักเธออยู่"
"พ่อจะให้โอกาสเธอได้บอกความในใจได้ไหม"
พ่อรักมิลล์เสมอและมิลล์เป็นลูกสาวที่พ่อรักมาก พ่อจึงยอมไม่ได้ที่ลูกจะหลงผิดไปยุ่งกับไอ้ฟวกมาเฟียต่างชาติ ที่วัน ๆ รู้จักแต่ฆ่า ฟันกัน ไม่รู้ค้ายาข้ามชาติด้วยหรือไหม บริษัทที่ลงทุนในไทยนี้ถูกกฎหมายจริงหรือเปล่า พ่อรู้พ่อไม่ควรทำกว่าเหตุ แต่มันสำควรแล้วไม่ใช่เหรอที่ทำให้ลูกสาวพ่อต้องทรมานมันต้องเจ็บตัวแน่
พ่ออย่าทำอะไรคิมม่อนเลยนะคะ มิลล์รักเขาข้างเดียวและคิมม่อนเขาก็ไม่ได้อยากเป็นมาเฟียเหมือนพ่อของเขาหรอก เขาเพียงอยากเป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอิสระทั่วไปรับผิดชอบหน้าที่งานบริษัทช่วยพ่อแม่และครอบครัวของเขาเท่านั้น คิมม่อนเป็นคนดีนะคะ เขาสุภาพ จริงใจ ไม่รักลูกเขาก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะแสดงท่าทางโกงหกหนูว่ารัก
น่าสมเพสและเจ้บปวดใช่ไหมคะพ่อ ไปตามเฝ้า ผู้ชาย ตื้อ ติดตามส่องหาแอบดูทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่รักตัว หนูพยายามห้ามใจแล้ว พ่อคะ หนูพยายามแล้ว พยายามแล้วจริง ๆ วันนี้หนูร้องไห้ ให้กับความโง่ของตัวเอง และความดื้อด้านของหนู หนูรักพ่อมากและหนูก็ชอบคิมม่อนมาก พ่อปล่อยเขาเถอะนะคะ
วันนี้หนูเป็นคนขอร้องให้คุณแม่มาช่วยพูดกับคุณพ่อแต่หนูรู้ว่าพ่อยอม ฟรานคงไม่ยอมและเขาคงจะสั่งให้คนของเขาขัดขวางหากคุณพ่อเกิดเปลี่ยนใจ
วันนี้หนูจึงไม่ได้มาคนเดียว หนูมากับคุณแม่และ พวกมือปืนวันนี้หนูจะต้องช่วยคิมม่อนออกมาจากที่นี้ให้จงได้ พ่อได้โปรกรุณาบอกมาเถอะนะคะ ว่าคิมม่อนอยู่ไหน
"ลูกพ่อ"
"ไง พ่อเลี้ยงราชินทร์ คนอย่างเจ้าสัวจะไม่ยอมทำตามข้อตกลงของเราแล้วหรือไง''
"ฟราน นายมันกล้าโกหกฉันและใส่ร้ายลูกสาวของฉันเกินไป นี้ยังใช้ฉันทำผิดเพื่อนสนองความสะใจของตัวเอง นายใช้ฉันทำร้ายคนที่ฉันรัก"
"ที่แท้ลูกมาเฟียนั้นไม่ได้เป็นตัวอันตราสำหรับลูกสาวฉัน นายต่างหากที่ตัวอันตรายสำหรับลูกสาวฉัน"
" ใจเย็น ๆ เจ้าสัวเรา่ยังร่วมกันลงทุนธุระกิจได้นะ ผมจะช่วยเรื่องการค้าและส่งออกของที่ฟาร์มเจ้าสัวเอง"
"จะไม่มีการ ลงทุนใด ๆ อีกต่อไป นายรีบไสหัวของนายและคนของนายออกจากไร่ของฉันก่อนที่ ฉันจะเปลี่ยนใจใช้ปืนเป่าหัวนาย ถึงนายจะเป็นมาเฟียฉันก็ไม่กลัวนายนะฟราน"
"คนของฉันเยอะแยะ"
" แล้วเจ้าสัวจะเสียใจที่ตัดสินใจเช่นนี้ "
ฉันรู้สึกดีใจที่พ่อของฉันยังรักฉันมากและเชื่อใจลูกสาวคนนี้ ไม่ว่าพ่อกับฟรานตกลงอะไรกันถึงได้ทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้กับคิมม่อนและฉัน
โชคดีที่คิมม่อนปลอดภัยดีเขาไม่ได้อยู่ที่โรงเก็บของหรือโกดังเก่าที่ฟาร์มแต่เขาถูกวางยาสลบและขังไว้ในห้องนอนรับรองแขกที่บ้านของฉันเอง
พ่อข้อฉันไม่ใช่คนโง่ ที่จะยอมให้ใครมาหลอกใช้เขา เขารักลูกสาวอย่างฉันจนเดาเกมที่ฟรานได้สร้างขึ้น เขารู้ดีอยู่แล้วว่าฟรานเป็นคนเช่นไร ไม่แปลกใจเพราะพ่อของฉันก็มีเพื่อนเป็นมาเฟียเยอะ พ่อฉันก็นักเลงเก่า นี้นะ
ฉันโคตรจะดีใจเลยที่คิมม่อนปลอดภัยและไม่โดนไอ้เจ้าฟราน ล้วงเกินพรหมจรรย์ไป ไม่งั้นฉันนี้แหละจะเป็นคนฆ่า ฟรานด้วยตัวเอง ด้วยสองมือนี้แน่นอน
" ขอบคุณนะคะพ่อที่เข้าใจหนู หนูชอบคิมม่อน ชอบมาก แค่ชอบค่ะพ่อ"
" พ่อรู้ว่าลูกไม่ใช่แค่ชอบ แต่ลูกตกหลุมรักคิดม่อนตั้งแต่แรกพบแล้วใช่หรือไม่ พ่อเห็นนะที่งานเกษตรแฟร์ เมื่อหลายเดือนก่อน พ่อเห็น ดังนั้นพ่อก็เลยส่งลูกน้องคอยตามลูกเป็นระยะ ๆ ยังไงล่ะลูกรัก "
"แสดงว่าทั้งหมดก็เป็นแผนของพ่อใช่ไหมคะ"
"ใช่แล้ว พ่อมีลูกสาวคนเดียวที่รักที่สุดยังไงล่ะ ไอ้จอมแสบของพ่อ"
เหตุการณ์ครั้งนี้ถือเป็นบททดสอบที่โหดร้ายและสะเทือนจิตใจฉันเลยจริง ๆ ดีนะที่ฉันยังเชื่อมั่นในตัวเอง เชื่อหัวใจและกล้าที่จะมาเผชิญหน้ากับความกลัวภายในใจเพื่อที่จะช่วยคนที่รักจากคนที่รักและเคารพอย่างพ่อ ถึงแม่จะเป้นการเข้าใจผิดกันบ้าง การเอาคืน การแก้แค้น หรือการเอาชนะลองใจฉันก็ผ่านมันมาด้วยดี
"คิมม่อน คิมม่อน ตื่น ๆ "
"คิมม่อนลืมตาสิ เป็นยังไงบ้างปวดหัวไหม ฉันมาช่วยนายแล้วนะไม่เป็นอะไรใช่ไหม ขอโทษนะ ขอโทษ ขอโทษจริง ๆ "
ฉันพุ่งเข้ากอดคิมม่อนที่นอนบนเตียงอย่างแน่และอบอุ่น ฉันเสียใจ น้ำตาของฉันที่ไหลรินมันมาจากใจที่เจ็บปวดและดีใจที่ได้เห็นรอยคิมของนายคิมม่อน ฉันขอโทษนะ พอรู้ตัวอีกที่ฉันก็เผลอกอดนายเข้าไปแล้ว ทั้งที่ คิดว่าจะกอดแท้ ๆ แต่ร่างกายมันไม่ฟังสมองมันดันเผลอพุ่งตัวไปกอดนายไว้ในอ้อมกอดของฉันแล้ว เขินจังเลย ใจสั่นและเต้นแรงผิดจังหวะไปหมดแล้ว
ถึงยังไงคิดม่อนก็ไม่ว่าอะไรสักคำ เขายังคงเย็นชาและเรียบเฉย นิ่งมากฉันรู้เขาคงตกใจที่เพื่อนของเขาคิดไม่ดีกับเขาทั้งที่เป็นผู้ชายเมือนกัน และพ่อเขาก็ไว้ใจให้คบกันเป็นเพื่อนไว้ ส่วนฉันก็ต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องเจอเรื่องร้าย ๆ แบบนี้
เขาคงจะเกลียดฉันมาก ๆ แน่ ฉันก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัว มีเพียงคำขอโทษ และขอบคุณที่นายไม่ผลักไส ไล่ฉันไปจากนายนะคิมม่อน ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ จากใจ
หากพ่อของนายรู้...............
ต่อจากนี้ไปฉันจะไม่ชอบละสายตาจากนายอีก!
*********************************************************************************
#ติดตามต่อตอนต่อไป
(แมงขี้เถ้า เขียน)
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น