ชื่อตอน : EP2 ผู้มีอิทธิพลต่อหัวใจ
บริษัท เคเคโอโบเลียน มหาชน จำกัด
หลายวันต่อมา ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์อุบัติเหตุเดินชนกันครั้งนั้นที่งานเกษตรแฟร์ ครั้งที่แล้วที่ผ่านมา ก็ทำเอาใจมิลล์สั่น เหม่อลอย รู้สึกใจลอยไปหาผู้ชายคนนั้น เสมอ ๆ
มิลล์ "ผู้ชายอะไรหน้ารักเป็นบ้า สเป็คฉันสุด ๆ "
"ฉันไม่เข้าใจเลย ว่าทำไหมต้องคิดถึงเขาได้มาขนาดนี้"
"ไม่ได้การละ แบบนี้ต้องสืบประวัติ ที่มา เสาะแสวงหากันเลยนะ ว่าเป็นใคร อะไร ยังไง ปล่อยไว้ไม่ได้ต้องจีบ"
" รู้สึกอยากฟุ้งชน จนตกหลุมรัก"
มิ้น "เรื่องที่แกให้ฉันไปสืบอะ ได้เรื่องแล้วนะมิลล์"
มิลล์ "ยังไง เล่ามาเพื่อนรัก...พูด"
"ผู้ชายคนนั้นเขาเป็นถึงลูกเจ้าพ่อ ระดับมาเฟีย คุณหนูทายาทคนเดียวของตะกูลสึเอโด๊ะเลยนะเว้ยยยยย"
"หา !"
"ออ แกไม่ต้องหาแล้วเต็ม ๆ เลย แกนี้วอนนะ ชอบเขาทั้งที่เล่นของสูง ชีวิตจะหายานะกันหมดเพื่อนกรู"
"เหรอ แสดงออกซะชัดเจนเลยนะมึงแถมยังให้กูมาสืบ เพื่อ นี้อะไรหมายความว่าไง เพื่อน พูด"
"ออ ๆ ก็ได้กูชอบ ยอมรับ"
"มึง เนียนะ ยอมรับมาตั้งแต่ที่แรกก็จบเรื่องแล้วปะ ว่าชอบเขา ลีลา ท่ามากอยู่ได้"
"นี้สรุปกูผิดใช่ปะ แสดงออกชัดขนาดนี้ยังต้องให้กูพูดมากอีก นี้มึงเพื่อนสนิทกูจริงปะเนีย"
"จริงสิ! ถึงได้ถามให้มั่นใจมึงเพื่อนรักกูเลยนะโว้ยยยย ทำไม่จะไม่รู้ว่าคิดไร รู้สึกยังไง"
"ก็ว่ากันไป รู้ดี"
"เพื่อนมิลล์จะ ด่าเพื่อนมิ้นว่าเสือกก้ได้นะ"
ยิ้มอ๋อย
"ค่ะ"
"นับตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะว่าตั้งปณิธานและสัญญากับตัวเองเลย มิ้นแกจำไว้เลยนะว่าฉันจะมุ่งหน้าตามจีบผู้ชายน่ารัก คนนั้นมาเป็นแฟนฉันให้จงได้คอยดู เขาชื่ออะไรนะ"
"ชื่อ คิมม่อน โด่วววว ขาดชื่อมึงยัง...."
"โอเคร !" (ยิ้มเขินเล็กน้อย)
ได้การเตรียมการวางแผนจีบ ฉบับที่หนึ่งเริ่มขึ้นได้ สู้ ๆ ตัวฉัน
ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
นายชาร์ทหัวหน้าแก๊งมาเฟีย พ่อของคิมม่อนก็ได้เดินทางมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิเช้านี้เรียบร้อยแล้ว คิมม่อนก็ได้ไปรับคุณพ่อของเขา ด้วยความเคารพรักและดีใจคิดถึงเป็นอย่างมาก
"พ่ออาจจะมาพักที่เมืองไทยสักระยะนะคิมม่อน"
"คุณพ่อ มาทำธุระกิจส่งออกอาวุธสงครามและบริษัทเครื่องดื่มผมว่ามันไม่ค่อยเข้ากันเอาซะเลย"
"ตามใจพ่อเถอะว่าแต่เรา เป็นไงบ้างหล่อขึ้นมากเลยนะเนีย"
"ก็ไม่เท่าไหร่รับผม ได้พ่อมาเยอะ"
"ก็ว่ากันไป สมกับเป้นลูกรักของพ่อ"
"ในชีวิตของพ่อนอกจากการเป็นมาเฟีย และเจ้าพ่อทางการค้าแล้ว แม่เจ้าและก็ลูกคิมม่อนนะที่เป็นสิ่งสำคัญในชีวิตของพ่อที่พ่อรัก รู้ใช่ไหมว่าพ่อรักลูก รักมาก และหวงลูชายอย่างกับไข่ในหินโบกปูนทับปิดไว้เชียว"
"ม่อน ก็รักคุณพ่อมากนะครับ"
ที่ไต้หวันว่ามั่งคั่งและสวยงานด้านธุระกิจ มาเมืองไทยครั้งนี้ช่างแตกต่างกับในหลาย ๆ ปีที่เคยมาเยือนผู้คน การใช้ชีวิต และเศรฐษกิจของเมืองไทยเจริญเติบโตขึ้นมาจริง ๆ และรวดเร็วจนน่าตกใจ รถรามากมี
บริษัท เคเคโอโบเลียน มหาชน จำกัด บริษัทของผมเองที่เปิดไว้ให้ภรรยาและลูกชายบริหาร ระหว่างใช้ชีวิตอยุ่ที่เมืองไทยแห่งนี้ จะได้สบายและสะดวกในที่พัก
นี่เธอมาทำอะไรในบริษัทของฉัน บอดี้การ์ดปล่อยให้ผ่านเข้ามาได้ยังไง แล้ว รปพ. อยู่ในกันหมด
เธอยังเป็นเด็กยังเรียนหนังสืออยู่ น่าจะรุ้นเดียวกับคิมม่อนลูกชายเรา นักศึกษา อย่าบอกนะว่าจะมาจีบผู้ชายลูกชายของฉัน ไม่ได้การแล้วต้องหาทางจัดการ ลูกของฉันฉันเลี้ยงมาดีต้องอย่าพบเจอผู้ห.ยิงใจง่าย รานแบบนี้ ทำไหมนะ หน้าคุน ๆ โห้ ! นึกออกแล้วนี้มันคุณพ่อของว่าที่คุณแฟนฉันเนีย มาเฟียเหรอ ทำไง ๆ เขาต้องมองเราไม่ดีและรังเกียดแน่เลยที่ฉันบุกมาถึงนี้แถมยังโดนจับได้ว่า ชอบลูกชายเขา ก็เราเล่นแสดงออกทั้งสีน้า แววตาท่าทาง และการกระทำขนาดนี้สินะ มาาทุกวันแต่ไม่มาเจอ แบบมอง แบบตาม
สู้ ๆ ในเมื่อชอบลูกชายเขาไปแล้วหนิ ต่อให้ยากแค่ไหนฉันก็จะไม่ท้อต้องเจอคิมม่อนใ้ห้จงได้ และจะทำให้คุณพ่อยอมรับในตัวฉันและไม่ขัดขวางแผนการจีบในครั้งนี้
นี้คุณพ่อเขาเป็นมาเฟียเลยนะบอดี้การ์ดเยอะแยะ ทั้งพลาสเตอร์ไอ้เข้มจอมดุ บีเบอร์ฺสายตาคมกริชเยือกเย็นน่ากลัวชะมัด และออร์แกร์นคนนี้ดูค่อยเป็นมิตรหน่อยแต่เลยผลักฉันออกมาจากบริษัทได้ ไม่หือไม่อือแต่กระทำ โหดร้ายบริการ์ดพ่อก็ตั้งสามคนแล้วยังมีบอดี้การ์ดลูกอีก คิมม่อนทำไหมการเข้าถึงตัวนายมันยากเย็น เช่นนี้ ทั้งเพื่อนสนิทนาย อยากจะบ้า แต่ฉันชอบนายแล้วเรื่องแค่นี้ฉันไม่ท้อใจหรอกนะ ฉันจะตามจีบนายให้ถึงที่สุด และจะทำให้นายหันมามอง สนใจ และรักฉันตอบกับบ้านใ้จงได้ คอยดู สู้ ๆ ตัวฉัน
"พยายามตามจีบมาหลายวัน ก็โดนคุณพ่อเขากีดกั้นทุกวิธีเลย ทำไงดี"
"พระเจ้าช่วยลูกด้วยนะคะ อาเมน"
******************************************************************
ฝากติดตามผลงานตอนต่อไปด้วย นะคะ
ปล. งานเขียนชิ้นแรกในชีวิตสำหรับนวนิยาย
อาจไม่ดีเท่าที่ควร หากเกิดข้อผิดพลาดประการใด
ก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วย
(นามปากกา แมงขี้เถ้า)
#เขียนโดย #แมงขี้เถ้าตัวอ้วน
ตอบลบ